Pistolet P 64

Pistolet P-64 - pierwszy polski powojenny pistolet. Jego twórcami według kolejności w opisie patentowym nr 54822 są następujący oficerowie Wojska Polskiego: Mieczysław Adamczyk, Witold Czepukajtis, Romuald Zimny, Henryk Adamczyk, Stanisław Kaczmarski, Jerzy Pyzel. Przedmiotem zastrzeżeń patentowych jest wyłącznik w kształcie wydłużonej płytki, przesuwającej się w szkielecie. Umożliwia on zabezpieczenie pistoletu przed przedwczesnym i przypadkowym wystrzałem. P-64 jest najmniejszym pistoletem zasilanym nabojem 9 mm Makarowa.

P-64 "CZAK"
pistolet wz. 64
Dane podstawowe
Państwo Polska Polska
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Historia
Prototypy 1958 - 1961
Produkcja seryjna 1965 - ??
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 mm Makarowa
Wymiary
Długość 160 mm
Wysokość 117 mm
Długość lufy 84,6 mm
Długość linii celowniczej 114 mm
Masa
broni 0,620 kg (z magazynkiem niezaładowanym)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 305 m/s
Zasięg skuteczny 25 m
Siła spustu 110 N (DA)


Konstrukcja


 

P-64 działa na zasadzie wykorzystania energii odrzutu swobodnego zamka, którego ruch po strzale hamowany jest tylko siłą bezwładności i siłą sprężyny powrotnej. W pistolecie zastosowano mechanizm spustowy z samonapinaniem typu Double Action. P-64 wyposażony w wyłącznik umożliwiający strzelanie wyłącznie ogniem pojedynczym, mechanizm uderzeniowy typu kurkowego z kurkiem odkrytym, oraz bezpiecznik skrzydełkowy, spełniający funkcję zwalniacza kurkowego. Zabezpiecza on broń zarówno przy zwolnionym, jak i przy napiętym kurku oraz umożliwia wprowadzenie naboju do komory nabojowej w położeniu odbezpieczonym i zabezpieczonym. Sprężyna uderzeniowa walcowo-śrubowa działa na kurek poprzez żerdź umieszczoną w tylnej, dolnej części chwytu. W zamku znajduje się wskaźnik obecności naboju w komorze nabojowej. Po wystrzeleniu ostatniego naboju zamek zostaje w tylnym położeniu. Do zasilania stosuje się magazynek wymienny pudełkowy, jednorzędowy o pojemności 6 nabojów. Pistolet posiada stałe przyrządy celownicze, wyregulowane na 50 m. Lufa ma 4 bruzdy prawoskrętne. Pistolet ma prostą budowę, małą masę i niewielką wagę. Wadami pistoletu jest niewłaściwie wyprofilowany i zbyt krótki chwyt, zbyt mała pojemność magazynka i za duża siła nacisku na spust przy samonapinaniu. Pistolet był produkowany kosztowną metodą obróbki skrawaniem.

HistoriaRoboczą nazwą pistoletu był skrót "CZAK', który jest używany do dzisiaj w potocznej nazwie pistoletu. Skrót pochodzi od pierwszych liter nazwisk konstruktorów broni, poza literą "P" - Jerzy Pyzel, który przystąpił do zespołu konstrukcyjnego po ustaleniu już nazwy. Natomiast litera "A" dotyczy obydwu konstruktorów z tym samym nazwiskiem.



Prace nad nim rozpoczęły się w drugiej połowie lat pięćdziesiątych XX wieku. Powstało kilka prototypów:

  • WiR wz. 1957 - Piotra Wilniewczyca i Stanisława Rojka
  • pistolet wz. 58
  • CZAK Model P (wersja policyjna),
  • CZAK Model W (wersja wojskowa), Obie wersje zostały opracowane przez zespół oficerów służby uzbrojenia WP

Model wojskowy różnił się od policyjnego masą mniejszą o 20 g, lufą dłuższą o 8 mm, szerokością mniejszą o 4 mm i wysokością o 2 mm, większą długością całkowitą o 5 mm, oraz większą pojemnością magazynka o jeden nabój. Różniły się też mniejszą siłą nacisku na spust przy samonapinaniu o 30 N.

Badania techniczne i eksploatacyjne prototypów wykazały, że wymagania Resortu Spraw Wewnętrznych spełnia pistolet "CZAK" w wersji policyjnej. Prototyp ten skierowano do dalszego udoskonalenia i przystosowania do produkcji seryjnej. W połowie lat sześćdziesiątych rozpoczęto produkcję seryjną tych pistoletów i zaczęto wprowadzanie ich na uzbrojenie wojska i służby bezpieczeństwa pod oficjalna nazwą: 9 mm pistolet wz. 1964 i skrótem P-64, gdzie zaczął wypierać radziecki pistolet TT.

Wkrótce po wprowadzeniu pistoletu P-64 do uzbrojenia okazało się że dobrze spełnia role broni przeznaczonej do ukrytego przenoszenia i samoobrony, ale jego wartość jako broni wojskowej jest niska. Dlatego w WITU rozpoczęto prace nad pistoletem lepiej spełniajacym wymagania Wojska Polskiego. Efektem tych prac były prototypowe pistolety P-70 i P-75. Ostatecznie nastepcą P-64 w armii został wprowadzony do uzbrojenia na początku lat 80. P-83. Mimo zakupów dużych ilości nowszych pistoletów P-83 a następnie Walther P99 polska policja nadal używa tej broni a termin całkowitego wycofania tej broni z jednostek policji jest nieznany.

Pistolet P-64 [online]. Wikipedia : wolna encyklopedia, 2008-03-24 21:08Z [dostęp: 2008-05-1 06:57Z]. Dostępny w Internecie: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pistolet_P-64&oldid=11870048
PRAWO UŻYCIA BRONI
 
Na podstawie treści art. 36 ust.1 pkt. 5 ustawy o ochronie osób i mienia w związku z §1 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia pracownik posiadający licencję pracownika ochrony fizycznej przy wykonywaniu zadań ochrony osób i mienia w granicach chronionych obiektów i obszarów ma prawo do użycia broni palnej w następujących przypadkach: § w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie pracownika ochrony albo innej osoby, § przeciwko osobie, która nie zastosowała się do wezwania natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu pracownika ochrony albo innej osoby, § przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną pracownikowi ochrony, § w celu odparcia gwałtownego bezpośredniego i bezprawnego zamachu na ochraniane osoby, wartości pieniężne oraz inne przedmioty wartościowe lub niebezpieczne.
Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
 
Dzisiaj stronę odwiedziło już 1 odwiedzający (17 wejścia) tutaj!
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=