Obrona konieczna

Art. 25 Kodeksu karnego.Nie popełnia przestępstwa , kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem.

Sąd może zastosować:

- nadzwyczajne złagodzenie kary lub odstąpić od jej wymierzenia gdy sprawca zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa- odstępuje od wymierzenia kary, jeśli przekroczenie granicy obrony koniecznej było wynikiem strachu lub wzburzenia

Przez obronę konieczną rozumiemy odparcie:

a/ rzeczywistego
b/ bezpośredniego
c/ bezprawnego

zamachu skierowanego na jakiekolwiek dobro chronione prawem. Odpieranie zamachu powinno być proporcjonalne do niebezpieczeństwa i podejmowane tylko w czasie trwania tego zamachu. Przez pojęcie zamach rozumiemy zachowanie sprawcy polegające zarówno na działaniu, jak i zaniechaniu, zmierzające do naruszenia lub naruszające jakiekolwiek dobro chronione prawem. Zamach tylko wtedy stanowi podstawę do podjęcia obrony, gdy jest rzeczywisty, bezpośredni i bezprawny.

ad a/ z zamachem rzeczywistym mamy do czynienia wówczas, gdy zachodzi on w realnej rzeczywistości zewnętrznej i nie jest wytworem wyobraźni czy zbiegiem okoliczności stanowiących pozory zamachu lub błędnym mniemaniem, że takie zdarzenie ma miejsce.
ad b/ bezpośredniość zamachu ma miejsce tylko wtedy, gdy:

  • stwarza niebezpieczeństwo dla jakiegoś dobra w chwili obecnej
  • sprawca nie rozpoczął jeszcze realizacji znamion czynu zabronionego, lecz ocena sytuacji prowadzi w sposób jednoznaczny do wniosku, że napastnik niezwłocznie przystąpi do ataku na określone dobro /np. do sali operacyjnej banku wchodzi zamaskowany mężczyzna i wyciąga broń/.
  • sprawca zamachu np. ucieka już z łupem przed bezpośrednim pościgiem

ad c/ podjęcie działań obronnych przez pracownika ochrony jest uzasadnione tylko wtedy gdy sprawca narusza jakiś przepis prawny. Nieważne czy to naruszenie dotyczy norm prawa karnego, wykroczeń, cywilnego lub administracyjnego.

PRAWO UŻYCIA BRONI
 
Na podstawie treści art. 36 ust.1 pkt. 5 ustawy o ochronie osób i mienia w związku z §1 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia pracownik posiadający licencję pracownika ochrony fizycznej przy wykonywaniu zadań ochrony osób i mienia w granicach chronionych obiektów i obszarów ma prawo do użycia broni palnej w następujących przypadkach: § w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie pracownika ochrony albo innej osoby, § przeciwko osobie, która nie zastosowała się do wezwania natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu pracownika ochrony albo innej osoby, § przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną pracownikowi ochrony, § w celu odparcia gwałtownego bezpośredniego i bezprawnego zamachu na ochraniane osoby, wartości pieniężne oraz inne przedmioty wartościowe lub niebezpieczne.
Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
 
Dzisiaj stronę odwiedziło już 1 odwiedzający (7 wejścia) tutaj!
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=